tiyatro greyfurt

Turne Takvimi

2012-01-02T05:58:00.000-08:00

1 Ocak Ankara Ulus Gençlik Parkı
2 Ocak Anamur
3 Ocak Mersin
4 Ocak Mersin Erdemli
5 Ocak Adana Kadirli
6 Ocak Adana Kozan
9 Ocak Mersin Silifke

0216 340 5400

Menan Cinleri

2011-12-08T03:48:00.001-08:00

Aralık İstanbul oyunları....

Kime inanacaksin?

2010-09-09T15:06:00.000-07:00

Kutsal metinlere? Din adamlarına? Ailene? Bilgelere? Belgelere? Aklına? Tabiata? Gorduklerıne? Tecrubelere? Deneye? Hislerine? Sagduyuna?

Kendine?

hiç sordun mu, doğru bildiklerin zihninde ne zaman doğru etiketini almış? Yani 'evet bu doğru' diye ne zaman karar vermissin? Git geriye ve bana bir tarih söyle. Seni yonlendiren fikirler üzerine ne zaman düşünmüşşün! Maalesef sen değil, hep senin yerine birileri düşünmüş, sen inanmışsın...ve alıştığın bu iğrenç tembellik yüzünden zihnin doğru olduguna inandığın önyargılarla dolu.

Bir bilme çabası. Fazlası değil. Elinden her şeyi alabilirler, kitap bilgi, belge....herşeyi....ama seni almaları mümkün değil. Oyleyse unutma, bir sen varsın....rica ediyorum 'KENDİN'e iyi bak.

Ankara ve Çanakkale Mahşeri

2010-03-09T08:25:00.000-08:00

Çanakkale Mahşeri ve Ankara....herhalde dünyanın en güzel turnesidir. Az önce bittiler. Keşke bitmeseydiler diyeceğiz ama 6 oyun daha var olduğunu söyleyince Emrah, mutlu olduk.... Gelicez yakındır. Görüşmek üzere arkadaşlar...

Yüksek İyi...Greyfurt...Yüksek İyi...

2010-03-02T04:35:00.000-08:00

En yüksek İyi'nin peşinden gitmek zorunda Greyfurt.
İnsan her hareketini bir amaç için yapar, ki yaşamın ereğidir mutluluk. Yani tüm amaçlar mutluluk kapısına gelir ve durur. Daha ötesi yoktur. İlk nedendir o.Evi, arabayı, Yaratıcı'nın sevgisini mutlu olmak için ister insan.

Peki ya mutluluğu?

Onu ne için ister?
Mutluluğu mutluluk için ister insan.
Daha ötesi yoktur.
Gölgesi, ötesi, berisi yoktur.
Gel gör ki, mutlu olmak zordur.

Bilinçle varılır mutluluğa. Hesap kitap işidir O. Hazla atılan her adım mutluluğa değil, mutsuzluğa çıkarır. Bilemez bunu insan, adım attıkça yanılır. Yanıldıkça daha mutsuz olur. Unutma Greyfurt, mutsuzluk mutluluk doğuramaz. Herkes kendi cinsini doğurur. İnsan İnsanı, hayvan hayvanı, mutsuzluk ise mutsuzluğu doğurur. Gittiği ana yoldan ara yollara sapa sapa ana yoldan uzaklaşırsa insan, bir zaman sonra ara yolu ana yol sanır ve sorar: Ben niye bu kadar mutsuzum?

Greyfurt! Senden bir ricam var.....Mutsuz olmak için her türlü nedenin bolca olduğu dünyada bize 'Mutlu Olmak' için nedenler göster!

Lütfen!

Gıybet

2010-02-23T02:51:00.000-08:00

ne çok yorgunluk!
oturup piyanomun başına ruhumu çalmak istiyorum. benim ne bir piyanom var, ne de ben piyano çalmasını biliyorum...peki ne olucak benim ruhum? nasıl durulucak? nasıl rahatlayacak? dile gelmek istiyor...benim bir piyanom bile yok; tıpkı kedim gibi.

ben nasıl ruhumu anlayacağım?

kimi zaman Aristo çıkıyor geliyor, muhabbet ediyoruz. Nietzsche'yi çekiştiriyoruz. Gıybetin dibine vuruyoruz kankamla. Ölü eti ne zaman midemizi bulandırıyor, biz gıybeti kesiyoruz. Aslında biz Nietzsche'yi seviyoruz.

varlığım öyle ağır ki, birine armağan etmek istiyorum, ağır gelir, taşımak istemez bir kenara atar diye korkuyorum...bunu Aristoya açıyorum. Edebiyat yapıyorsun diyor. Sende felsefe yapıyorsun diyorum. Tartışıyoruz.

Gitme Aristo. Özür dilerim. Diyorum. Bilmiyorum.

GREYFURT ATÖLYE

2010-01-14T04:18:00.000-08:00

Greyfurt Atölye nedir? 2004'te kurulan, herkesin alınmadığı bir eğitim kurumudur. Oyuncu, yazar ve yönetmen yetiştirir. Peki buradan çıkanlara ne olmuştur? Buraya nasıl başvurulur? Menan Cinleri kadrosunun %80'i burdan mı çıkmıştır?

Yakında çok enteresan bilgilerle döneceğim.

Menan Cinleri Aralık ayında oynayacak!

2009-11-08T16:02:00.000-08:00

Menan Cinleri 2009-2010 sezonunda Aralık ve Ocak aylarında geçen sezon olduğu gibi kısa süreliğine oynayacak.

Tarihler netleşince buradan yazarım.

www.greyfurttiyatro.com

bilgi için:

(0216) 340 5400

Mahmud Tahsin'in Mektubu

2009-09-27T15:25:00.000-07:00

Öncelikle selam ederim.

Çok oldu. öyle çok oldu ki... İlk gidiş gününden bugüne dek, dostlar hep sordu... bazen sorulma oranı o kadar çok arttı ki, kendi kendimize 'Bizim ne çok yol arkadışımız varmış' dedik. Soru hep aynıydı: 'Ne zaman döneceksiniz?'

Yaşadığım mağramda bu soruyu o kadar çok yönelttim ki kendime; bir yere varamadım. Hele, 'Niye gittiniz?' sorusu karşısında kaldığımız çaresizlik...

Bugün edebiyat yapmayacağım. Çünkü bugün bizim için müjde olanı yazacağım.

BiR OYUN UZERiNDE CALISIYORUZ...

Aralık sonuna doğru gala yapacağız.

Tüm sezon boyunca oynayacak.

Tandık bir ünlü bizimle bu projede yer alacak.

Devamı. Yakında. Yazacağım. Söz.

Kıyaların olmasa, nehir olup, akabilmen mümkün mü?

2009-03-14T09:53:00.000-07:00

Bu yazı niye yazıldı?

"Dünya görüşünüz ve değerleriniz bağımsız sanat yapmanıza engel olmuyor mu?"

Bu, bize en çok yöneltilen sorudur.Hayatında belirli değerlere sahip insanların sanat yapması hep zor olarak görülmüştür. Daha yolun başında, insanlar bu saçma miti veya bu batıl inancı sizi yıldırmak için tekerleme gibi söyleyip dururlar; ve bir zaman sonra siz, gerçekten dininizin, dünya görüşünüzün, değerlerinizin "bağımsız sanat" yapmanıza engel olduğunu ve sanatınızın engellendiğini düşünmeye başlarsınız.

Bu soru, yıllardır üzerinde düşündüğüm ve kendimce cevaplarımın olduğu bir konudur. Ama burda kendi görüşlerim yerine, Amerikanın en ünlü psikologlarından kabul edilen, varoluş psikolojisi dendiğinde ilk akla gelen isim olan Rollo May'in "Yaratma Cesareti" adlı kitabından (125sf -134sf) çeşitli kısımıları, "değerlerin ve inançların" sanat yapmaya engel olduğunu düşünenlerin, zihnine soru işareti bırakması dileğiyle, aktaracağım...

Yaratma Cesareti - Rollo May :

Yaratıcılığın Sınırları Üzerine

Tartışacağım olgu, yaratıcılığın kendisinin sınırlar gerektirdiği: çünkü yaratıcı edim insanı sınırlayan şeyle birlikte ve ona karşı ortaya çıkar...

...daha baştan ölümün kaçınılmaz fiziksel sınırlaması vardır...hastalık bir başka sınır. Kuvvetimizden fazla çabalarsak şu ya da bu biçimde hastalanırız. Apaçık sinirsel sınırımız var. Kanın beyne akışı bir iki dakikalığına kesilse, br felç ya da başka bir ciddi zarar meydana gelir.

...çok daha ilginç olan mmetafizik sınırlanışlar da var. Her birimiz kendi payımıza seçmeden belli bir aileye , belli bir ülkede belli bir tarih anınnda doğmuşuzdur. Bu olguları yadsırsak, kendimizi gerçekliğe karşı körleştirip başarısızlığa uğrarız. Bir ölçüye kadar ailevi geçmişimizin ve tarihsel konumumuzun sınırlandırmalarına baskın çıkacağımız doğrudur, fakat böylesi bir aşkınlık ancak başlarken kendi sınırlanmışlıklarını kabul edenler için söz konusu olabilir.

1- SINIRLARIN DEĞERİ

Bilincin kendisi bu sınırların farkına varılmasından doğup çıkar. İnsan bilinci varoluşumuzun ayırt edici yanıdır; sınırlamalar olmasa onu (bilinci) asla geliştiremezdik.

...hiç bir sınır olmasaydı, bilinç de olmazdı. Sınırlar, onlarsız akan bir nehrin yerküre üzerinde yayılıp gideceği için ve nehrin onlarsız hiç var olamayacağı için kıyıların nehre olduğu kadar gereklidirler bize- yani, nehir akan su ve kıyılar arasında ki gerilimle kurulmuştur. Sanat da aynı şekilde kendi doğumunun zorunlu etmeni olarak sınırlar gerektirir.

KARDEŞİM...

2009-01-31T14:07:00.000-08:00

tuba kara...

kardeş katli vacip olsaydı ben sana nasıl kıyardım?

ilk girişin geliyo, prova salonuna ve hayatımıza: fkm'deydik. güzeldik. şeker şerbettik. ama bi eksiktik.

yeni bir oyundu yazdığım, daha fazlası değil... Tuna Boyu. Yazıp teslim ettim. Sen yönetirmisin dediler. Oysa yalnızca yazacaktım. Israr edilince, bir de üstüne bu dava denince, tamam dedim. Tıpkı sonra sen oynarmısın dediklerinde tamam oynarım dediğim gibi. Tıpkı çocuğunu bırak ve çek git, müdürüz, Çetin'iz, dediklerinde ellerim ceblerimde ardıma bile bakmadan çekip giderken tamam dediğim gibi. "Tamam" ne acı veren bir kelime. hep bir şeyleri hayatımda yarım bırakan bir teslimiyetin dışavurumu only for me. Kavuşmak kadar yarım bişi...

Ali öğretmeni oynarken, ben, ayşe lazım dedim. Ali'yi sevecek biri. Akşama bir kız gelicek, denersin dediler.

Akşam oldu.

Sen geldin.

Ardından yağmurlar geldi, güneş geldi, yıldız kaydı diyip edebiyat yapmıycam... Sen geldin. Sadece geldin. Bu geliş öylesine sadeydi ki, içinde edebiyata dair tüm kuramları taşıyordu. fazlası, fazla olurdu. sen geldin. güneş batmak üzeriydi, zahmet edip gelmedi, sen geldin yağmurlar yağmadı çünkü hava çok güzeldi, sen geldin yıldızlar bin yıllık seyrine devam etti, sen geldin, yanında getirdiğin sadece Sen'din....

sanki farid farjad'ın kemanından çıkar gibi saf, berrak,duru ve bir o kadar kardeştin. yürümüyordun, farid çalıyor, sen zemin yerine notalara basıyordun. o kadar küçüktün ki , hayat henüz omuzlarına ağırlığını asmamıştı. incinirsin diye korktum. bir eksik yaratılmışım, kardeş kontejanım boş.
öylesine minikti ki, incinmesin diye, aldım, oraya koydum...

dedim ki, sen Ali'ye sevgili değil bana kardeş ol...
başka dedin? "kardeşim diyorum, acılarıma da kardeş olur musun..."
başka dedin? Tuna Boyu'na "Demet-Sekreter" Menan Cinleri'ne "Küçük Menan" ol, ol ki ileride olucağın bir çok şeyin müsveddesi olsun bunlar dedim.

29 ocak new york,

havaalanında giderken, "abi şimdi gideceksiniz ya, ben ne çok özliycem sizi" diyişin geliyor aklıma... benim bir şey demek yerine, ağrı dağı kadar soğuk bir tavırla, "olsun be tubiş, çok sıkıldım buradan ..." demem aklıma gelmesin diyorum ama o da geliyor.

ben ne zalim, sense ne merhametlisin kardeşim.

ben ne alçak sense ne yükseksin kardeşim...

aradan ne çok zaman geçmiş ve tamamlanamamış bu yazı...

özür dilerim, kardeşim. özür dilemenin ağırlığını taşıyamasam da... ben eksik bir insanım. hayatta her şeyi yarım bırakmam, "hiç" olmayı istediğimdendir. gel gör ki, hiç olabilmek için, ne çok şey olması gerekiyormuş insanın!

artık büyüdün...

oldun kocaman.

hiç küçük, hiç yaşıtın olamamıştın zaten. sadece abisi için miniciktin. dedim ya büyüdün, ve karşına "O" kapı çıktı..."abi, bu kapı ne?" diyorsun şimdi bana. bu son kapı kardeşim, ne şeyh'in ne de cebrail'in bu kapıdan geçmeye hakkı var. Şeyh'de Cebrail'de sembol... Sadece kapı gerçek, kapının ardı gerçek. Gerisi, zihin, us, akıl... bir şeyin ne çok adı var, değil mi kardeşim?

sen, ey nezaketin en şık halini herkesi gıpta ettirircesine taşıyan, sen gelip herkesin bulamadığı "O" kapıyı, harry poter'ca buldun ve önünde durdun.
diyorsun ki, abi ben ne yapıcam? Allah aşkına bir şey söyle?

Artık, bu kapının ötesi benim için yok kardeşim!

Kuş, yuvadan düşmesse hiçbir zaman kendine ait bir hikayesi olmaz.... düş yuvadan kardeşim, yalvarırım düş.

Düş ki, dizlerin olsun yara...

dayak ye, hırpalan...ağla.. nefret et, merhamet et...ara ara müsamaha et. ve bir gün, yağmurun çok yağdığı bir gün, gel... ağlar da utanırsak yağmura verelim, ağlayamaz da utanırsak yağmura göz yaşı diyelim.
bilirim ki, gelirsin! bilirm ki "zeytin ezmesi" aldığım gün geleceksin!
ama şimdi diyorsun ki, abi bu kapı ne?

dedim ya, "O" son kapı. Artık ne şeyh'e izin var ne de Cebrail'e...

Unutma kardeşim, suyu hep iki bardak koy! O zaten sonunda bir bardak kalio!

Tuba Kara:
Greyfurt'un 2. yılında geldi. Liseyi, Yıldız Teknikiği, Golf arabasını ve bir çok şeyini burada yaşadı. Çoğu zaman evinde geçirmediği vakti sahne üzerinde ve arkasında geçirdi. 600'ün üzerinde sahneye çıktı. Her geldiğinde, bir çuval çikolata ve abur cubur getirdi. Yağmur gibi, her gittiği yeri yeşertti. Bir emlakçı kadar New York'ta ev kiralama işlerine vakıfıtır. Zehra ile birlikte Nutella manyaklığının zirvesinde bulunmaktadır.

Menan Cinleri (part one)

2008-11-19T22:17:00.000-08:00

elleri ceplerinde, gece çok soğuk değil...
hatta yazdan bir gün. az önce indiği minübüsteki şarkı zihninde. elinde bir kaç sayfa: bir çocuğun klişe dönüşüm hikayesinin hiç anlatılmamış bir teknikle anlatıldığı, iç acıtıcı bir hikaye...
evden epey bir çıkmamış. arkadaşları, yeni bir şey yazıyordur diye çok üstelememişler. arayıp sormamışlar.

vardığı yer: üsküdar çınaraltı. hep oturulan yer. uzun bir süre uğramadığı için dostlarla, kısa bir nerelerdeydin hoş beşi; peşi sıra uzun bir suskunluk...

- Ben bir oyuna başladım.

- Komedi mi kanka?

- Evet.

- Hekimoğlu İsmail'in bir kitabı üstünde çalışcaktın, o ne oldu?

- O işte.

- Nasıl yani?

- Şöyle ki, hikaye çok dramatik. Ama yazarken, bişiler oluyor... hikaye yine dramtik, ama ilk sayfalar komik....yani aslında dramatik, hem komik. aslında hikaye komik değil. ana örgü çok dramatik. komik olsun diye bir çabalama yok. ama komik. ne bilim ya, beceremedim galiba....

- Kanka, saçma saçma konuşma. Hekimoğlu İsmail'in adı olucaksa, dram olmalı, o hikaye. Taşa tutarlar bizi.

- Ya aslında çok yeni bi stil oldu... anlatım mi?

- Kanka stilin sana kalsın, fantezilerini başka bir zaman dene olur mu? Sana komedi yazma diyen yok ki, o ayrı bi oyun olsun, bu ayrı... bu böyle ağlatsın...

- İyi, vazgeçelim o zaman.

- Olur...zaten komik olucaksa kimse suratımıza bakmaz.

SESSİZLİK...

- Kırıldın mı?

- Yoo....

- Şşşş... Adı ne olucaktı kafanda ki oyunun?

- Menan Cinleri.

Hello Sunshine!

2008-11-07T18:07:00.000-08:00

çok değil, az...
ama olsun.
belki özlemi gidermeye yetecek...

niye bilmiyorum, çok mutluyum.

Menan Cinleri Umraniye Kultur Merkezindeymiş...

31 Aralik 2008 Carsamba saat:20.00
1 Ocak 2009 Persembe saat:20.00
2 Ocak 2009 Cuma saat:20.00
3 Ocak 2009 Cumartesi saat:20.00
4 Ocak 2009 Pazar saat:15.30

Rezervasyon ve bilgi icin: 0216 340 5400

New York Günceleri 1

2008-10-23T16:54:00.000-07:00

Bu sabah yatağımdan kalktım.
Niye bilmiyorum.
Hiç kalkmasam ne değişecekti?

Hayat, ellerimden kayıp giderken, benim kaymayan ayaklarım, kaymak gibi yerin üzerinde kayacak oluyor. Ben ağlamaklı. Yazmak istiyorum. Gücüm yok. Bir odada, yalnızım. Odamı bazen Mağara gibi hissediyorum. Kendimi zorla kapattığım. Her mağara, biraz Hira… Her yalnızlık biraz Cebrail…
bana neler oluyor?
Bilmiyorum.
Peşi sıra nolucak?
Bilmiyorum.

Makasımı elime aldım dün gece, kendim olarak kendi saçlarımı kendi ellerimle kestim. kazıdım… Niye? Hiç! Baktım ki, insanlar arında muhakkak bir mana arayacak, epey düşündüm, buldum bir tane: Kafamda eskiye dair ne varsa belki saçlarımla gider diye düşündüm. Giden bişi yok, gelense: kışın ortasında saçını kazırsan, beynin üşür… Kendim, kendime yakışmayacak bir şapka aldım. Eskiden bilmeyi çok isterdim. Artık bir şeyi bilmek istemiyorum. Sadece öğrenmeyi öğrenmek…

Çok ilerisini kestiremiyorum. Planlarım arasında dünyayı kurtarmak yok, dolma yapmak var. En kutsal hedefim o. Öncesinde portakallı irmik sınavı vardı.
İrmik helvası yapmaya çalıştım... sebep sonuç ilişkisine tuttuğum tenceremdeki irmiklere felsefe ağır gelmiş olacak ki, tatlı olması geren yerde irmiklerim yemek oluverdi. Onu tatlıya benzeten tek şey içindeki şekeri.

Demek ki birazcık şeker ne kötüleri iyi gösterebiliyor!

Sırada kabak tatlısı var …
İçimdeyse korku.
Kabağım da yemeğe dönüşürse, ben kime giderim? Kime sığınır, kimden yardım alırım. Ama felsefe yapmayacağım kabaklarıma. Olmaları gerektiği davranacağım onlara. Daha fazla değil.

Bir şeye olduğundan daha fazla davranmamak gerek.
Davranınca, tatlı diye düşlediğin yemek oluveriyor…

GİTMEK 2

2008-08-11T18:25:00.001-07:00

sevgili Lili,

Beni sormuşsun, sağ ol var ol..
çok olmasamda, eksik sayılmam Lili.
sağ baştan say dersen, hep bir çıkar, boşuna deneme, o da seni çok sıkar...

ben çok şey söylerim, konuşmasını bilmeden lili.
sen beni çok takma, umursama, saçlarını eskisi gibi yele ver. ben seni çok özledim lili... ben senin yolunu çok gözledim, çok gözliyeceğim lili...
içimde holywod filmleri gibi hep anlamsız bir umut var.

niye için acıyo dersen, giden, giderken demiş ki, hayat evvel zaman öncesi dönemde bana bir elbise biçerken içine beraber girdiğim kardeşim, benle gelmek zorunda.
cümle zor, yapısı çürük, anlamsız ve zorlama...
küçük lili, güzel lili, şeker lili, bundan geriye elimizde kalan, ne diye sorma!

onu da almış,
koymuş sedef bir kutuya... elde hiç bir şey kalmamış.
-sigaran var mı?
ben sigara içmem lili. bi parça nargile, mümkünse büyük bir parça...
bakma bana öyle kötü, kötü lili...
bir yasmin levy, bir farid farjad bir de ben kaldım lili...he, bir de sezai var! ama ondan ne ses var ne de seda...

Çok aradım. ulaşamadım. Murat'ı niye götürdün diye sormak için.
Sonrası anladım ki, bu onunla olacak bir iş değil, Murat'ın bir kararı olmalı. Aynı bıkkınlık, aynı bilenme onda da olmalı.

Sabah uyanmak istemiyorum ben artık Lili. O gitti.. Murat'ta gitmiş.
Şimdi ben hayatın neresine tutunacağım lili?
Aramızda kalsın, Ben O'nu çok özledim Lili.
Tam alışıyorken alışmaya, öğrendim ki Murat'ta yok. Artık, Son Durağın, bir köşesi sadece yalnızlık ....

Ben güzel olan şeyleri niye bir bir kaybediyorum Lili? Ben hayatın nesini beceremiyorum Lili. Bir revolver, daha fazlası değil Lili... Allah bize cennet vaat ediyor, biz elimizle itiyoruz Lili.

Sevgili kardeşim Murat Durmuş, biliyorum ki sende güzel insanlar gibi güzel bir ata bineceksin ama güzel bir şehre değil kötü bir şehre gidecek ve şehri güzelleştireceksin. Sen zor olandan yana kullanacaksın hakkını her zaman ki gibi. Kimseye benzemeyeceksin. sen gideceksin, gözyaşı benim gözüme düşecek.

Kardeşim, Kardeşim, Kardeşim,
Niye bilmiyor,
Ben çok ÖZLEYECEK seni...

Mahmud Tahsin

yeni sezonda görüşmek üzere...

2008-07-10T03:45:00.000-07:00

GİTMEK

içimizden biri, daha fazla tiyatro yapmak istemiyormuş!

bana gelip söyleyince ne yapacaksın dedim. New York'a taşınıyorum dedi. Orda daha güzel bir dünya için, bağımsız sinema filmleri yazıp yöneteceğim dedi. "Peki Greyfurt ne olucak? " dedim. "Bilmem" dedi... "Menan Cinleri, Çanakkale Mahşeri... ya bunlar?" diye devam ettim.
"Belki, Ara ara bir iki aylığına dönerim, bir kaç oyun oynarız"... diye cevap verdi.

İnanamadım duyduğumda. Ağlamak geldi içimden. O ağlıyordu... Bir insan, canını verdiği yuvasını niye bırakır ki... İçimden gitme demek, elini tutmak geldi. Ben sensiz yapamam demek geldi... yapamadım. gitmeyi kesinlikle kafasına koymuş. anladım ki hedefleri büyük.

Sebep dedim.. gitmeni gerketiren sebep?
Hızlı konuşmasını takınarak durmaksızın anlattı:

şehrin yalnızlığında, yalnızlığına artık müdahale edilmeye başlandığını düşünüyor.
bağımsız tiyatrosunun, popülist popcorn bir tiyatroya dönüşmesini hazmedemiyor.
anlatmaya çalıştığı fikrin, zihinden sağ yumruğa akışını, sağ yumruğun bir zaman ki sol yumruğun kalkışı gibi havaya kalkışını görmenin yılgınlığını artık taşıyamıyor. Oysa O, fikrin zihinde ayağa kalmasından başka bir şey istemiyor...
giydiği gömleğin genişliği, yakışıksızlığa dönüşüyormuş...
basma kalıp zihinlerde kendine yer olmadığını fark ettmiş.
Kıçık kırık sahnelerini kiraya verirken küstahlığın cılkını çıkartan belediylerden, onların müdürlerinden ve başkanlarından nefret etmiş.
Çok doluydu :(
Anladım ki, Gidecek. Ciddi. İstanbul'da son günleri... ne yapabilir ki insan, susmaktan başka.

sevgili dostum, biliyorum ki güzel insanları taklit etmek için güzel bir ata bineceksin ve ardına bile bakmadan gideceksin.
yolun açık olsun sevgili Mehmet Emin İnci.
seni hiç unutmayacağım...

Mahmud Tahsin.

yaptığın her haksızlık gelir burnundan

2008-06-06T05:27:00.000-07:00

kader adalet eder Erkan bey.... kader adalet eder....

geçmiş, gitmiş

2008-05-25T01:53:00.000-07:00

(annem derdi, olumsuz şeyleri yele ver gitsin. yel yok ki anneceğim, kızma bana içimdeki kötülüğü yele veremedim, güneşin önüne atıp eritmeyi seçtim.)

ben, mehmet emin...
izin verirseniz greyfurt adına konuşacağım:

en çok sorulan soru: siz kimsiniz?

biz, terminatör gençliğiyiz. omuzlarımız da demirin ağırlığı... benim yaşadığım kenti rambo kurtarırdı. roky, mahallemizin ağır abisiydi ve derdi ki, "yeğenim, biri seni döverde hemen gelip bana söylemezsen, bir dayakta benden yersin." dövemezdi kimse beni. çünkü rocky abim beni çok severdi. herkes bunu bilirdi. uzak mahallerde bruce lee dayımız vardı. gözleri çekik, üstüyse hep açık. asla gömlek giydiremezlerdi. sevmezdi. altta bir pantalon onun için yeterdi.
iki lokma bir hırka...sufi ruhuydu... bruce lee dayım, bu ruhun da bir adım önüne geçmişti. iki lokma bir pantolon...hırka gereksizdi. mütevazi adamdı. kendimden uzun boylu adamları dövmeyi, onlarla mücadele edebileciğimi ondan öğrendim.o televizyona çıkınca, televizyona kitlenir, filmi bitirir koşarak dışarı çıkıp mahallede bir birimizi döverdik.

okul zamanı okula giderdik. annem servise yazdırmak ister, servis süt çocuğu işi görüldüğünden evde anneme yürüyerek gitmek gerektiğini anlatmak için ağlardım. annem servise yazdırır, bense onca yolu sırf arkadaşlarımdan ayrılmamak için, gizlice yürürdüm. serviscinin eline para geçer benimse arkadaş... kazanan ben olurdum.

okul bizim için ders ve teneffüs olmak üzere ikiye ayrılırdı. Teneffüslerde aşık olurduk sınıfımızda, yaşı ve yüreği küçük şeylere... o da bir oyundu bizim için o zamanlar. iç açıtmayan. arabesk yanları alınmış. içinde surat, trip, kavga ve ayrılık barındırmayan. bizim için aşk hz meryem kadar masumdu... Aşk, hayatın anlamsızlığına teneffüstü.
bu bizim şarkımız olsun diyebilecek kadar çok şarkıya sahip değildik. ne bulsak o bizimdi. radyodan karışık kaset yapma yaşına gelmemiştik. her şarkının ortasından "kral fmmm" diye nidalar geen karışık kaset döneminden çok öncesidir bu... mp3 zihinde fikir bile değildi. mori kante amcamız vardı... yeke, yeke kımo yeke der, biz bismillah der, çamurda çivi oynardık. çoğumuzun lakabı mori kanteydi..

devam edecek...

Ankara Anatolia Gösteri Merkezi

2008-05-06T13:05:00.000-07:00

5 Mayıs Pazartesi. Yer Ankara. Anatolia Gösteri Merkezi. Menan Cinleri oynanacak az sonra... Salonda yaklaşık 3000 kişi var. 3'ü erkek, diğerleri bayan. Erkeklerde oyunu çeken kameramanlar:)

Sanki ilk oyunu oynuyormuşcasına bir heyacan ekipte.
Sahne çok ama çok büyük. Oyun uzamasın diye dışarı çıkışları ve içeri girişleri koşarak yapıyoruz.
Deniz kenarıyla masa arası, Üsküdar-Beşiktaş arası. İnsan deniz kenarına gidince, masaya gitmek istemiyor. masaya gidince deniz kenarına...

Salonda öyle çoşkulu bir kalabalık vardı ki, oyun nasıl başladı ve nasıl bitti anlamadık. Salon çok büyük olduğu için sanki oyunun duygusal ağırlığı, yer yer kayboldu gibi...hele bir de cep telefonları çalanlar...daha da vahimi açıp konuşanlar... daha da vahimi bunu yapanların Ankara'da üniveriste öğrencisi olması...her şeye rağmen oyun böylesi güzel bir seyirci ellerinde sanki ihtişamın en güzel katına yükseldi...

Bu güzel pazartesi gecesini asla ama asla unutmayacağız.
Bize bu güzelliği yaşatan herkese çok teşekkür ederiz....

----

Oyun dört kamerayla çekildi. Belki Ankara oyunu, bir gün dvd olur vcd olur...kim bilir daha neler, neler olur...

Bilet bulunabilecek son 2 oyun!

2008-05-06T13:01:00.000-07:00

Ümraniye Kültür Merkezi

13 Mayıs Salı Saat 20:30' da (geçti gitti)

Menan Cinleri
18 Mayıs Pazar saat 15:30' te......

Kağıthane Sadabad Sahnesi

Çanakkale Mahşeri Kardeşlik Destanı
04 Haziran Çarşamba saat 20:00

sonrası uzun bi ayrılık.

216 340 5400

sezonun son oyunları

2008-04-02T04:19:00.000-07:00

sezon biticek:) bu gülme çok yorulduğumuzun işareti...
sezonun son oyun tarihleri çok sorulmakta, parantez açalım dedik:

1 Mayıs Bergama Menan Cinleri (2 seans)
2 Mayıs İzmit Çanakkale Mahşeri

4 Mayıs Bursa Menan Cinleri

5 Mayıs Ankara Anatolia Gösteri Merkezi Menan Cinleri

8-9-10-11 Menan Cinleri ALMANYA......

14 Mayıs İstanbul Avcılar Menan Cinleri

29 Mayıs Çorum Menan Cinleri (2 seans)

31 Mayıs Başakşehir Çanakkale Mahşeri

oyunlar hakkında bilgi için 0216 340 5400

Affedin Bizi!

2008-03-19T14:56:00.000-07:00

Bugün 19 Mart.....
Eğer dün izin verseydiniz gemlerin geçmesine, biz bugün İstanbul'da bir ingiliz olarak doğacaktık...

Canınızı verdiniz ama bize bir vatan hediye ettiniz.

sizden öğrendiğim en büyük şey, herkes üstüne düşeni yaparsa basit toprak parçası Vatan'a dönüşecektir.

eğer oyunda beceremediysek sizi anlatmayı yalvararım bize kızmayın.
elimizden gelenin hepsi bu.
çapımız, varlığımız, aklımız bu...
sizin gibi olmamız mümkün değil ama niye layık olmayalım ki???

Eğer Fatihamızı kabul ederseniz bize şeref verirsiniz.

Torununuz: Greyfurt!

çanakkale mahşeri oyuncu ekibi

2008-03-06T02:15:00.000-08:00

314 mahmud - mehmet emin inci
laz cemal - fahrettin eren dinler
komutan - kayahan binnetoğlu
memmet - uğur küçükdağ
istanbullu - yunus emre obut
ingiliz komutan - murat semazen
türk komutan - murat mevlithan
seda - zehra aydın
küçük seda- berna gülen
yer, yer anne - tuba kara
baba - yunus emre çaylak
sinevizyon - toshiba
yazmazsam kızar - selçuk yavuz

seslendirmeler - İbrahim Sadri

başarısız ses tasarımcısı- osman doğan
başarısız ışık tasarımcısı - Mur - Dur (efsane)

Mart- Nisan- Mayıs

2008-02-27T03:01:00.001-08:00

Turne dönemimiz geldi. Bu sebeple, üzülerek söylüyorum ki, daha az yazacağım gibi... sürekli yenilenen takvim:

25 Şubat Trabzon- Of Menan Cinleri
26 Şubat Bağcılar Menan Cinleri
27 Şubat Kozyatağı Çanakkale Mahşeri
28 Şubat Pendik Çanakkale Mahşeri
29 Şubat Beylikdüzü Çanakkale Mahşeri

01 Mart Ankara Çanakkale Mahşeri (2 seans)
02 Mart İzmit Menan Cinleri (2 seans)

03 Mart İstanbul Muammer Karaca Çanakkale Mahşeri
04 Mart İstanbul Fatih Üniveristesi Çanakkale Mahşeri
04 Mart İstanbul Maltepe Y.S.M Çanakkale Mahşeri
05 Mart İstanbul Maltepe Çanakkale Mahşeri
06 Mart İstanbul Yeni Bosna Çanakkale Mahşeri
07 Mart İstanbul Halkalı Çanakkale Mahşeri

08 Mart Ankara Çanakkale Mahşeri (2 seans)
09 Mart Çorlu Çanakkale Mahşeri (2 seans)

10 Mart Bursa Çanakkale Mahşeri (2 seans)
11 Mart Ankara Çanakkale Mahşeri
12 Mart Sakarya Çanakkale Mahşeri (2 seans)
13 Mart Bergama Çanakkale Mahşeri (2 seans)
14 Mart Afyon Çanakkale Mahşeri (2 seans)

15 Mart Uşak Çanakkale Mahşeri (3 seans)
16 Mart Bandırma Çanakkale Mahşeri

17 Mart İzmit Çanakkale Mahşeri (3 seans)
18 Mart Gazi Osmanpaşa Çanakkale Mahşeri (2 seans)
19 Mart İstanbul Çanakkale Mahşeri
20 Mart Zonguldak Çanakkale Mahşeri (2 seans)
21 Mart Ankara Çanakkale Mahşeri (2 seans)

22 Mart Ankara Çanakkale Mahşeri (2 seans)
23 Mart Tokat Çanakkale Mahşeri (2 seans)

24 Mart Samsun Çanakkale Mahşeri (3 seans)
25 Mart Samsun Çanakkale Mahşeri (3 seans)
26 Mart Tokat Çanakkale Mahşeri (2 seans)
27 Mart Tokat Çanakkale Mahşeri (2 seans)
28 Mart Akşehir Çanakkale Mahşeri (2 seans)

29 Mart Bursa Çanakkale Mahşeri (3 seans)
30 Mart İzmit Çanakkale Mahşeri

31 Mart Adapazarı Çanakkale Mahşeri
1 Nisan Çayırova Çanakkale Mahşeri (2 seans)
2 Nisan Biga Çanakkale Mahşeri
3 Nisan Beylikdüzü Çanakkale Mahşeri
4 Nisan Beylikdüzü Çanakkale Mahşeri

5 Nisan Maltepe Çanakkale Mahşeri
6 Nisan Bağlarbaşı Çanakkale Mahşeri

7 Nisan Kağıthane Çanakkale Mahşeri
8 Nisan Samsun Çanakkale Mahşeri (iptal)
09 Nisan Samsun Çarşamba Çanakkale Mahşeri (2 seans)
10 Nisan Adapazarı Çanakkale Mahşeri
11 Nisan izmit canakkale mahşeri (2 seans)

12 Nisan Y.bosna canakkale mahşeri
13 Nisan Bursa canakkale mahşeri

14 Nisan İzmit Menan Cinleri
15 Nisan Adapazarı Menan Cinleri
16 Nisan Adapazarı Menan Cinleri (2 seans)
17 Nisan Başakşehir Çanakkale Mahşeri
18 Nisan Gebze Çanakkale Mahşeri

19 Nisan Bursa Çanakkale Mahşeri

21 Nisan Menan Cinleri Ümraniye kültür merkezi saat: 20.30

24 Nisan Başakşehir Çanakkale Mahşeri

25-26-27-28 Nisan ALMANYA Çanakkale Mahşeri

29 Nisan Adapazarı Menan Cinleri

30 Nisan Bursa Menan Cinleri (2 seans)

1 Mayıs Bergama Menan Cinleri (2 seans)
2 Mayıs İzmit Çanakkale Mahşeri

4 Mayıs Bursa Menan Cinleri

5 Mayıs Ankara (Sincan) Menan Cinleri (2 seans)

8-9-10-11 Menan Cinleri ALMANYA......

sık, sık görüşmek dileğiyle... oyunlar hakkında bilgi için 0216 422 09 00

Tokat, Trabzon, Of, Bağcılar....

2008-02-26T23:50:00.000-08:00

Biz geldik.

uzun turne öncesi kısa turnemiz bitti. geldik evimize. darmadağan olduk, o ayrı konu. ne tip sivilce, uçuk, siyah noktalar, şişlik, morluk, mallık, ses kısıklığı varsa hepsini bu turnede yaşadık.

İlk durak Tokat'tı.
Çok soğuktu. Sevmedi sandık bizi Tokat. Memnun olmadı sandık gelişimizden. Yanılmışız. Soğukluğu bakiymiş. Hasan abi karşıladı bizi. Öyle çok yedirdi içirdi ki herkesin vücüdunda Tokat'a ait bir kaç kilosu var. 4 oyun oynadık Tokat'ta.
İlk durduğumuz benziciye sorduk:
- Tokat merkeze nasıl gideriz?
Adam uzun bi gülüşün ardından:
- Bağırsan Tokat'ın sonundan duyulur... dedi:) Tokat, adı gibi bir avuç. Ama o kadar güzel bir avuç ki, benzinci abi gelip görse utanırdı. 4 oyunda 2 binden fazla insan vardı. Tokat oyunları bizde çok iz bırakıcıydı.

Sonrası Trabzon.
Haritada Trabzon-Tokat yanyana. Gece çıkıldı yola. Nerden bileceğiz mesafe 9 saat. Sabah zar zor vardık. Hızlı bir kahvaltı ve saat 11:00 de perde. Aynı gün üç oyun oynadık. Güzel olan şey sabah gelen seyircinin büyük kısmı akşamki son oyuna tekrar gelmek istemiş. Son oyunda izdiham denecek bir kalabalık vardı. Trabzon nasıldı diye sorucak olursanız, oyun oynamaktan görmeye fırsat bulamadık diyeceğim. Oyunların çok eğlenceli geçmesi çok normal, çünkü izleyen karadeniz insanı...gülmek tabiatı. Çok sevdik Trabzonu.
Ama olsun, yakında yine görüşecekmişiz gibi bir his var içimde güzel Trabzon....

Sonra ki yolculuk mu? Kainatta karşılığı olmayan, direk Allah'a bağlı olan OF'a!
İlk dikkatimi çeken şey, Trabzon insanı ile Of insanı arasında gerçekten gözle görülür bir tabiat farkı var. Farkı yazmıyım:)) bana kalsın. belki bir gün bir oyunda bir filmde....
Of'ta bir tiyatro salonu mevcut değil. Bir okulun eski bir spor salonu var. Kayahan, yani Ruhi, oyundan önce koşup geldi yanıma
-Abi secdeye inerken mümkünse yavaş in olur mu? diyince, sahneye koştum. Spor salonunun içine her an yıkılacakmış gibi duran bir sahne kurmuşlar. Dedik olsun varsın, ölümüne... Yaka mikrofonlarını kurduk, ki mikrofonlu oynamayı pek sevmeyiz, İlyas abi salona bin kişi doldurmuş. Tahminimce tüm Of ordaydı. Salon Allah muhafaza yıkılsa Of diye bir şey geriye kalmıyacaktı. Off!!! Muhteşem kötü bir salonda oyun öyle güzel oldu ki, bizce bu güzellik Of insanının sıcaklığı ve güzelliğine bağlıydı.

Gece 12...yemekler yendi çıkıldı Of'tan. Herkes olmuş lahana turşusu.
Hızla gelindi İstanbul'a çünkü Bağcılar bölgesi bizi bekler.

Bağcılar...İki hafta önce yine oynamıştık Bağcılar'da. O kadar lezzet almıştık ki. Üstüne konuşuyorduk. Yine aynı yerdeydik. 400'e yakın kişinin 100'ü belli ki geçen haftadan. Aynı yer, aynı lezzet. Abinin biri arkaya geldi oyun öncesi.
-Ya arkadaşlar... Geçen ki oyuna gelip izledim sizleri. Sanki siz değil sahnede ben oynuyordum. Sanki beni oynuyordunuz. Ne diyeceğim bilemiyorum...
daha ne diyeceksin ki be abicim:)) oyun öncesi taktın madalyayı boynumuza.
Oyun bitti. Sesler bitti. Biz bittik. Arabaya bindik, evlere gittik. Biraz uyusak iyi olucak çünkü Nisan sonuna dek her gün ortalama iki oyun olduğundan uyuyamıyacağız galiba....

Greyfurt'ta hayat bu aralar çok hızlı. bekleriz.

greyfurt kara saplandı!

2008-02-18T09:20:00.000-08:00

cumartesi Armutlu turnesine gittik. pazar dönmek istedik ama kara saplandık. dekor minübüsü 6 saate yakın bir rampada mahsur kaldı. bu sepele pazar günkü istanbul oyunu iptal oldu. herkesten çok özür dileriz. ispat olarak bi kaç kar fotografı:))

şubat için yepyeni oyun takviimi

2008-02-13T03:00:00.000-08:00

6 Şubat Menan Cinleri 20.00 Ümraniye Kültür Merkezi (biletler tükenmiştir)

8-9-10 Şubat Çanakkale Mahşeri Almanya’da

12 Şubat Menan Cinleri 19.00 Esenler (Biletler Tükenmiştir)
--13 Şubat Menan Cinleri 20.00 Ümraniye Kültür Merkezi
16 Şubat Menan Cinleri 18.30 Armutlu (Biletler Tükenmiştir)
--17 Şubat Çanakkale Mahşeri 15.30 Ümraniye Kültür Merkezi
19 Şubat Menan Cinleri 13.00 Sarıyer Halk Eğitim Merkezi (Biletler Tükenmiştir)
--20 Şubat Menan Cinleri 20.00 Ümraniye Kültür Merkezi

22-23 Şubat Menan Cinleri Tokat’da
24-25 Şubat Menan Cinleri Trabzon’da

26 Şubat Menan Cinleri 19.00 Bağcılar(Biletler Tükenmiştir)
29 Şubat Menan Cinleri 19.00 Beylikdüzü (Biletler Tükenmiştir)

-- işaretli yerlere bilet kalmıştır....0216 340 5400

Çanakkale Oyun Yorumları 4

2008-02-12T14:40:00.000-08:00

gazeteci-yazar Gülcan Tezcan hanımefendi bizi onurlandırmaya devam ediyor. on bin milyon baloncuk teşşekkür ediyoruz....:)

okunasıca yazısı için : http://sontahlil.com/yazar.asp?yaziID=154
ayıp olmasın diye tüm yazıyı almadım, yazıdan bazı kısımlar:

"Tadına bakılası tiyatro Çanakkale'ye perde açtı*

....Biliyor musunuz bu ülkede yürekli gençler bir araya gelip "Çanakkale Mahşeri'nde Kardeşlik Destanı" diye bir oyun sahneliyorlar. E, ne var bunda demeyin. Türkiye şartlarında arkalarında ciddi bir maddi destek ya da sponsorluk olmadan tiyatro yapabilmek mucize gibi bir şey. Hele bunu yapanlar "ülkenin değerlerine saygı" gibi bir ilkeyle yola yıkıp magazinel her türlü getiriyi de ellerinin tersiyle itmişlerse ve buna rağmen Çanakkale gibi bir destanı sahneye taşıyabiliyorlarsa ayakta alkışlanmayı çoktan hakketmişler demektir.

TiyatroGreyfurt adını muhtemelen duymuşsunuzdur. Hani Hekimoğlu İsmail'in ünlü romanı Menan Cinleri'ni sahneleyen ve 300 bin seyirciye ulaşan topluluk. İşte onlar şimdi de "Çanakkale Mahşeri'nde Kardeşlik Destanı" ile perdelerini açıyorlar. Mehmed Niyazi'nin, Çanakkale Mahşeri romanından uyarlanan oyun Çanakkale Savaşı'nın diğer cephelerde, bütün şiddetiyle yaşandığı bir zamanda Suvla Koyu'nda, Çanakkale'nin en sapa yerinde siper nöbeti tutan beş askerin gitmekle kalmak arasındaki mücadelesini konu alıyor.

"Meyve vitaminlidir. Ama biz sadece vitamini için değil, lezzetli olduğu için yeriz meyveyi. Öyleyse anlatılması ve izlenilmesi zor konuları, eğlenceli bir şekilde anlatalım."sloganıyla yola çıkan Tiyatro Greyfurt, Menan Cinleri'nde olduğu gibi Çanakkale Mahşeri oyununda da dramasına zarar vermeden ölçülü bir mizahla iki saat boyunca seyirciyi koltuklarına mıhlıyor. Önce Çanakkale Savaşı ile mizahı örtüştüremiyorsunuz zihninizde. Ama oyun sürerken beş aydır tek bir düşmanın ayak basmadığı ve hiçbir hareketliliğin yaşanmadığı bir cephede askerlerin gündelik hayatlarında olup bitenleri izlediğinizi fark edip bir an gözyaşlarınızı silerken hemen ardından yapılmış zekice bir espriye gülmekten alamıyorsunuz kendinizi.

Tiyatro Greyfurt tiyatromuzda yeni bir damar. Hedef kitlesi çoğunla gençler ve çocuklar. Böyle bir seyirci kitlesinin oluşmasında kullandıkları mizahi dil de çok önemli. Greyfurt'un oyunlarını yazan Mahmud Tahsin, kendilerini ortaokulda iken seyreden ve şu an üniversiteye giden gençlerin olduğunu söylüyor. Kendi seyircisini yetiştiren bir tiyatro olarak Tiyatro Greyfurt, dolu salonlara oynamanın keyfini yaşasa da yerleşik bir tiyatro olamamak da yapmak istedikleri pek çok şeyin önünde ciddi bir engel olarak duruyor."

*07 Şubat 2008 01:40 / www. sontahlil.com

yeni bir söyleşi- almanya dönüşü

2008-02-07T14:29:00.000-08:00

gerçek hayat dergisinin , 8 şubat 2008 tarihli sayısında, 2 sayfalık hem mahmud tahsin söyleşisi var hemde çanakkale mahşeri oyun yorumu...

--------------

Almanya turnemiz bitti. döndük. detayları, bi dinlenim yazcam:)))

ÇANAKKALE OYUN YORUMLARI 3

2008-02-05T03:18:00.000-08:00

2007 Yılı Gösterimi için pazar keyfi ekinde çıkan tam sayfa değerlendirme yazısı.

GİTMEKLE KALMAK ARASINDA
BİR KARDEŞLİK DESTANI**

ALİ PEKTAŞ

Zaferin 92. senesini idrak edeceğimiz bugünlerde Tiyatro Greyfurt'ta yazar Mehmed Niyazi'nin, Çanakkale Mahşeri romanından uyarlanan Çanakkale Mahşerinde Kardeşlik Destanı adlı oyunu sahneliyor. Oyunun danışmanlığını da Mehmed Niyazi üstlenmiş.

Daha önce Menan Cinleri adlı oyunuyla kendinden söz ettiren Tiyatro Greyfurt, bu oyunu ile de tiyatroseverlerin beğenisini kazanıyor. Mahmut Tahsin'in yazıp yönettiği Çanakkale Mahşerinde Kardeşlik Destanı kalmakla gitmek arasında bir seçim yapmak zorunda kalan altı askerin hikayesini anlatıyor.

Bu hikaye iki Anzak askerinin üstlerine verdikleri rapordan alınmış.

Çanakkale Savaşı başlayalı 5 ay olmuş, her cephede kanlı çarpışmalar olmaktadır. Biri hariç. Düşman Gelmez Tabyası: Suvla koyunda, Çanakkale'nin en sapa yerinde. Oyunda bu siper farklı bir olaya sahne oluyor. Siperdeki altı asker, Anadolu'nun bağrından kopan altı Mehmetçik. Molla Fazıl, Kürt Hüseyin, İstanbullu, Laz Cemal, Alevi Cemal ve 314 Mahmud hiç düşman görmemiş. Bayram namazını kılmak için hazırlanırlarken üzerlerine 267 kişilik bir İngiliz alayının geldiğini fark ederler. Artık gitmek ve kalmak arasında karar verme zamanıdır. Kalırlar. Çünkü kalmak vatan demektir. Yanlarında ne bir top ne de bir mermi vardır düşmana karşı çıkmak için. Diğer cephelerden yankılanarak gelen, süngülerini takarlar ve öylece yürürler düşmanın üstüne... Ama Laz Cemal'in elinde dalgalanan sancak yere düşmez. Kendilerini bekleyen analarından, sevdiklerinden; hepsinden aziz olan vatan için geçerler. Peki o 267 kişlik İngiliz alayına ne olmuştur?

Birleşik Ordu Komutanı Sir Hamilton'un isteği üzerine 10 Ağustos' ta Suvla koyuna çıkarma yapan Norfolk Alayı'nın 4. taburuna bağlı 267 asker Bombatepe'ye yürür. Karşılarında direnen 5 asker... Savaştan sonra 1918 yılında İngiltere hükümeti, Türkiye'ye resmi bir yazı gönderir ve kaybolan alayın akıbetini sorar. Alınan cevap ise şudur: Türkiye onları ne esir almıştır ne de ölüm kayıtları vardır. Bu askerlerle ilgili bir bilgiye sahip değildir� Peki bu 5 asker bu birliğe ne yapmıştır...

İki perdelik oyun bu olaya cevap vererek son buluyor...

Oyundaki anlatılan ara hikâyeleri İbrahim Sadri'nin sesinden dinlemek oyuna ayrı bir hava katmış. "En büyük rütben onurundu." sözüyle başlayan oyunun Mehmetçiğe ithafen; "Sen omzunda yaralı bir İngiliz askerini değil yaralanmış insanlığı taşıdın" sözleriyle noktalanması manidar.

Çanakkale Zaferi'nin ülke insanının birlik ve bütünlüğünün en büyük nişanesi olduğu tezinden yola çıkan oyun, toplumu ayakta tutan ruha vurgu yapıyor. Oyunun geneline serpilen komik sahneler, izleyenlerin neşe ve hüznü aynı anda yaşamalarını sağlıyor. Oyunda her şeyin dönemine uygun ve gerçekçi olmasına özen gösterilmiş.
Işık ve dekor da oyuna fotoğraf görselliği katacak şekilde tasarlanmış.

Tiyatro Greyfurt'un sergilediği oyuna, gençlerin yoğun ilgisi de sevindirici. Her şeyin madde ile ölçüldüğü günümüzde oyun bizi Çanakkale'nin manevi atmosferine götürüyor. General Mac Arthur'un, "Savaşta silahlar önemlidir, komutanlar önemlidir; ama daha önemli olan maneviyattır, ruhtur!.." sözü belki oyunun özeti gibi.

*izin alınarak alıntı yapılmıştır
** Ali Pektaş- Zaman Gazetesi Pazar Keyfi

Senden Ümidimi Kesmem Kalbinde Merhamet Adlı Çınar Vardır

2008-01-19T11:54:00.000-08:00

Samsun'a güzel haber:)

Bizden ümidini kesme Samsun, çünkü güzel bir davet vardır!!!

Menan Cinleri
28- 29- 30 (pazartesi, salı, çarşamba) Ocak Samsun'da!!!!

Çanakkale Mahşeri
24-25-26 Mart Samsun'da!!!

tabi bir çok Şehre yapılcak turnelerin de tarihleri belli ama samsun'dan sürekli mail ve telefon geldiği için sadece onu duyuralım dedik:)

içine bizi koyar, öyle ben derim.

2008-01-09T03:07:00.000-08:00

ZEHRA AYDIN

Aynı enlem üzerine düşen öyküler vardır ya, yaşanmışlıklar ülkesinde, işte bu öykü de bu ekibin kuruluş süreciyle aynı enlem üzerine düşer. Güneş Greyfurt’un kuruluşuna ne kadar aydınlatacaksa,

Zehra da o kadar aydın olacaktır.

Üniversiteden dönüş yılları. Üçü bir arada: HIRS, HEYECAN, AZİM. Bir oyun

yazmakta Mehmet, adı katakulli. Bir aşkın komik halleri. Okuyanlar tarafından metin çok heyecan vericidir. Herkes ne zaman sahneye koyulacağını merak eder. Aslında moda tasarımcısı olacak olan Mehmet kesin kararını verir: Kendi öykülerini yazan-yöneten biri olacaktır. Babasının şirketinden ayrılır. Ekip kurmaya başlar, kendisini elma farz edersek , elmanın diğer yarısı Murat ile. Birkaç bayan oyuncu ile görüşülür. Olmaz, olmuyordur.

Bir gün Murat, “bir arkadaşımın arkadaşı oyuncuymuş, görüşelim mi?” diyince, apar topar Kadıköy’e doğru yola çıkılır…

SEN,BEN,MURAT! DENİZ-KUM-MEHTAP...

Yağmur, çok ama çok fazla yağmaktaydı. O kadar çok bayan oyuncu aramış, o kadar çok kişiyle görüşmüş ve o kadar çok olmamıştı ki, çok ümitli değildim. Çünkü Aradığımız kız güzel olmalıydı, sahnede parlamalıydı, yetenekli olmalıydı...bir bünye içinde bir çok şey barındırmalıydı. biliyorduk ki bu söylediklerimiz bir düş olamlıydı.

yağmur yağıyordu, biz bekliyorduk...sonra bişi oldu. yağmur daha çok yağıyordu, ama sanki güneş yağmurun içinden yürüyerek bize doğru geliyordu.

yağmur ne çok yağıyordu, insan ne çok günah işliyordu, düş bize ne kadar uzak ve hayat ne denli uğultusuzdu.
içimi ürperten, tüylerimi diken, diken eden yağmur muydu?
sarı bişey...papatya kadar. seviyo sevmiyo oynasan elinde sapı kalacak! sapınıda sayıcan, problem olmayacak.
geldi yanaştı. çok ama çok ıslanmıştı. yağmur bana değmemiş, şuna buna değmemiş bir tek ona değmişti. melekler damlaları getirmiş, ona ikram etmişlerdi. sen kimsin diye sorucak olsan, zerrelere ayıp etmiş olacaktın. zerrelere sorsan, ona ayıp etmiş olacaktın. ona bakarken hangi bakışımızı takınmamız gerekecekti, bilemiyorduk. isa'nın magdalalı meryem'e bakışı gibi baksam, ne fark ederdi. yanımdaki da vinci değil la murattı. bizim hiç bir zaman Son Yemeğimiz olmayacaktı.

konuşmak, bir yokuşun tepesinde ki kadehti. ahmak cesareti hırkamı giyip, düğmelerini iliklemiştim. hakaret işlemezdi bana. koştum tepeye. konuştuk. yağmur yağıyordu. biz ıslanmıyorduk. damlalar sadece ona geliyordu. kıskanıyorduk. ayıp olur diye soramıyorduk. farid farjad çalıyor, acısı bize dokunuyordu.

küçük gösteriyorsun dedim. üniversiteye gidiyorum dedi.. niye yüzünün bundan haberi yok, o hala lise 1'e gidiyor dedim.... ona söylerim dedi. biliyorum ki hiç söylemedi.
"oynar mısın" bizde dedim. "niye olmasın" dedi.
"Niye olmasın!!!" bir çok soru sor. cevap diye altına bunu koy. Niye olmasın!
OLDU. ilk oyun katakulli idi. bir çok rol oynadı. aklıma katakulli diyince ilk müjgan rolü, ve o rolün "tek mi çift mi mahmud'um?" repliği gelir.
sonra, menan cinleri dönemi başladı. yazın eve kapanan mahmud tahsin, yeni oyununu yazdı: Menan Cinleri. Ekip dağıldığı için yeni bir ekip kuruldu. tabi ki, eski ekipten bir tek O ve Murat gitmedi...

Sahabeleri Efendimizi, Havarileri İsa'yı, Zehra ve Murat ise Mehmet'i terk etmedi.

kafamda rolleri paylaştırmıştım. Büyük Cin Murat, Küçük Cin Zehra idi... dedim ya rolleri kafamda paylaştırmıştım! Fiili sahada mümkün olmadı. gelenler, geldikleri sebebe uygun olmadı, olamadı. Zeynep'i oynayacak biri yoktu. Çok daraldığım bir anda, dedimki Zehra, yüzüne söyle, lise 1'e gitmekten vazgeçsin artık! Tamam dedi. Biliyorum ki hiç söylemedi!

sonramı ne oldu? çocuklarım olursa bir gün anlatacağım bir çok hikaye doğdu.
zeynep oldu, baş örtülü kız oldu, ayşe oldu, seda oldu...belki de o greyfurt için doğmuştu...
güzel şeyler bitmek için gün sayar ve sayarken normalinden biraz hızlı sayar ya...
bir gün elleri ceplerinde geldi yanıma. konuşmuyordu. durgundu, duruydu... sanki sheakspear tarafından yazılmışcasına parıl parıl parlıyordu.
"noldu" dedim
"artık gitmem gerek!" dedi...böyle bir replik yazmamıştım ki ben ona...demek ki game over'dı....yumrukttu attığı, karın boşluğumu tutturamamış hayat boşluğuma vurmuştu. alamadığım nefes değil, güzel olan her şeydi. bir melek geldi. dudağıma kondu. benim yerime o konuştu:

"ben hayatım boyunca giden birine asla gitme kal demedim...ama sen gitmeden önce bi gitmesen...olmaz mı?"
ağlıyordu...ağlıyordum...ağlıyorduk...
delil bırakmak istemediğimizden olmalı düşen her damlayı hızla siliyorduk. ve yazık ki biliyorduk: Gidecekti!
ona söylemedik devamını. bir şişenin içine azıcık koyduk diyceklerimizi, denize attık:

"Demek gideceksin arkana
dönüp bakmayacaksın
Hangi kuş hangi şafakta ölecek
görmeyeceksin
Öyleyse al bu kürkü
bu veda kürkünü Lili
Tüyleri şiirler olan
bu mahcup kürkü
Sen daima Sultanlar Sultanı
olursun Lili
Demek SEN gidiyorsun Lili
Bizi ÖPMEDEN mi gideceksin Lili???"

(zehra aydın. İstanbul üniversitesi maliye mezunu. halk oyunları ve tiyatro eğitimi aldı. 2003'te greyfurt'a girdi. katakulli-menan cinleri-tuna boyu -çanakkale mahşeri oyunlarındaki önemli bayan rollerini oynadı. şimdi ise yeminli mali müşavir olma yolunda hızla ilerliyor!"markasız giyinmekten Allah'a sığınırım" duasının asla unutulmayacağını çok iyi biliyor.)

yeni oyun takvimi

2008-01-07T14:13:00.000-08:00

(takvimi hazırlayan kardeşim TUBA'ya teşekkür ediyorum)

Evet arkadaslar oyun takvimi geliyor!!!!

MENAN CiNLERi

10 OCAK PERSEMBE TEPEUSTU 19.00 (BILETLER TUKENMISTIR)
11 OCAK CUMA PENDİK 20.00 GİŞE (BİLETLER TÜKENMİŞTİR)
12 OCAK C.TESİ B.EVLER 15.30 GİŞE ( BILETLER TUKENMISTIR)
13 OCAK PAZAR ÜMRANİYE 15.30 GİŞE ( BILETLER TUKENMISTIR)

18 OCAK CUMA MALTEPE 19.00 (BILETLER TUKENMISTIR)
19 OCAK C.TESİ B.EVLER 15.30 GİŞE (BİLETLER TÜKENMİŞTİR)
20 OCAK PAZAR ÜMRANİYE 15.30 GİŞE (BİLETLER TÜKENMİŞTİR)

22 OCAK SALI BAHÇELİEVLER 20.00 (BILETLER TUKENMISTIR)
24 OCAK PERSEMBE GEBZE (2 SEANS)
(gebze oyunu ilerki bir tarihi ertelenmiştir)

SAMSUN TURNESİ 6 oyun oynayacağız.

28 OCAK (bafra- çarşamba)
29 OCAK - 30 OCAK (samsun merkez)

31 OCAK ÜMRANİYE TEPE ÜSTÜ (BİLET TÜKENMİŞTİR)

5 ŞUBAT SALI TEPE ÜSTÜ (BİLETLER TÜKENMİŞTİR) 19.00
6 ŞUBAT ÇARŞAMBA ÜMRANİYE 20:00 GİŞE (biletler tükenmiştir)

CANAKKALE MAHSERi

25 OCAK CUMA PENDİK 20.00 GİŞE
26 OCAK C.TESİ B.EVLER 15.30 GİŞE
27 OCAK PAZAR ÜMRANİYE 15.30 GİŞE (biletler tükenmiştir)

1 ŞUBAT CUMA PENDİK 20.00 GİŞE
2 ŞUBAT C.TESİ B.EVLER 15.30 GİŞE
3 ŞUBAT PAZAR ÜMRANİYE 15.30 GİŞE (biletler tükenmiştir)

8-9-10 SUBAT CANAKKALE MAHSERI ALMANYA`da..

Gosterdiginiz yogun ilgiye tesekkurler...
Detayli bilgi icin…
0216 422 0 900

karakterden geçtüm, siz kim olasız ki?

2008-01-07T01:12:00.000-08:00

en çok sorulan sorulardan birine daha cevap verelim: oyuncuların gerçek isimleri? ben işi biraz daha ileri götürüp, hem isimlerini yazarken, onların ilk girişlerinden şimdiye dek kısa greyfurt öykülerini yazıcağım. ama şimdilik sadece isimleri...merak edenler için...

SAİD : Mert Abidin Yerli
DAVUT : Ali Erkut
RUHİ : Sinan Koşan
ZEYNEP : Berna Gülen
GARDİYAN : İlhan İnan
B. MENAN : Mert Can
K. MENAN : Tuba Kara
İMAM : Yunus Emre Çaylak
SALİH : Yusuf Doğru

SES TASARIM : Hüseyin Öztürk

IŞIK TASARIM Ömer Durmuş

yakında...isim isim öyküleri....ilk bayan oyunculardan başlıyacağım...

bana kulak ver sana ses vereyim!

2008-01-06T13:41:00.000-08:00

sen nelere kadirsin be facebook! bugün 10 yıldır görmediğim lise arkadaşlarım ilk defa geldi oyuna. hemde facebook'tan... ara açılmış... mesefa istanbul-kutuplar arasından daha bi uzak. telefon yok kimsede, bi bilgi de...

kara kara düşünürken, kafa karışır dururken, bir çözüm aranırken, gün geldi çıktı geldi sisler arasından kurtarıcı romeo.
kendine bi lakap takmış. sorduk, facebook dedi. no problem dedik.

deseler ki, ilk okul arkadaşını görcen? Mahşerde! derdim.

(Gerçi Mahşerde onları takacak bi pozisyonum olacağını sanmıyorum ama:) facebook mahşerden önce yetişti. sağolsun. daim olsun. bugün lise arkadaşlarımızla bizi buluşturan yarın kim bilir neler yapar? sözü bir yere bağlamak gerekirse, arkadaşlar facebook'ta

http://www.facebook.com/tiyatrogreyfurt

diye bir grup açmış. isteyen üye olabilir. yazabilir. ne bilim işte, ne isterse onu yapabilir.
halil cibran'ın dediği gibi, "bendeki hayat sesi sendeki hayat kulağına ulaşmayabilir. Yine de gel, yalnızlık korkusunu hissetmemek için konuşalım"

Niye Düzenli Yazmıyorsunuz?

2008-01-06T12:21:00.000-08:00

Gelen maillerde ve yorumlarda, Greyfurt'u niye daha fazla anlatmıyorsunuz? Niye düzenli yazmıyorsunuz? gibi sorular çok fazla.

Aragon'un "Mutlu Aşk Yoktur" sözüne Rougemont "Mutlu Aşk'ın yazılı tarihi yoktur" cevabını verir ya... insan, yaşanmışlıklar içinde bir şey hatırlamak istediği an, ilk kendine atılan cimcik'i hatırlar. yanan bir candan daha fazla hatırlanası ne var? belki de, Greyfurt'ta anlarımız güzel geçtiği için, onu daha az anlatıyor, daha az yazıyorum.

Ferhat dağı deliyor kavuşamıyor onun ki destan oluyor, Annem ve Babam 35 yıldır aynı hayata nefes alıp-veriyorlar, bir satır yazmıyo kimse:) yani mutlu aşk'da var, mutlu greyfurt da...
ama mutlu aşk gibi Mutlu Greyfurt'un da yazılı tarihi bu yüzden daha az oluyor:)

ama artık daha bir düzenli anlatılacak. söz. follow us!

samsun...

2008-01-05T12:18:00.000-08:00

çarşamba,perşembe,cuma....6 oyun...ve Samsun!!!

bir şehre girmek, onun ruhunu teneffüs etmek ve kendi algı dünyanda şehri kendine has bir yapıyla yeniden inşa etmek...
sonra şehri düşünde düşlerken,
düş ateşi seni sarıp gittiği anda,
düşün üstüne, soğutmak için üflerken...
yarım kalmış bir çok yaşanmışlık, almış seni giderken, sarışınız,
samsundayız,
iyi de istanbul bizi beklerken biz niye burdayız?

Samsun, uzun süredir İstanbu dışı denen kavramın dışında kaldığımızı hatırlattı bize.
ilk oyun kolej sahnesinde oldu. küçüktü sahne. oyun için uygun değildi. çözüm adamı Uğur Küçükdağ, siyah bezlerle çirkin görünen yerleri örterek yeniden şekil verdi sahneye. tam olmasada oldu gibi oldu. Osman doğan'dan gelince işaret başladı oyun. öğrencilerin enerjisi tüm kötülükleri örttü, güzelliklere alan açtı. biz değil onlar güzeldi. oyun bitti, hem onlar hem biz ayaktaydık.

akşam oyun, Samasun Akm'de...taşındı dekor. saat 19:00. Keyder....Serkan abi, kibar. Biz onu sevdik o da bizi. oyun sonunda teşekkür etmeyi unutma dedi. tamam dedim. yalnız öylesine keyder deme dedi, sesine eko ver, keeeyyyydeeeerrrrrrrr de, dedi....tamam dedim. sahnede tabi ki öyle demedim. eko verebilmem için mikrofon yutmuş olmam lazım.
Osi, verdi işareti başladı oyun. sahne çok büyük olduğu için biz dekoru en arkaya kurduk. seyirciden bayağı bir uzaklaştık. hal böyle olunca, oyunda seyirciyle bizim aramızda bir duvar oluştu sanki. tüm oyun boyunca kırmaya uğraştık. oyun bitti. onlar ayakta biz ayakta...

600 kişi son alkışını fırlatınca salona, ışık söner. kulis kapısı açılır. içeride elbiselerin ve yalnızlığın vardır. önce yalnızlığını, ardından elbiselerini giyersin. elbisen bol, yalnızlığın tam üstüne göredir. cebinden telefonu çıkarır, Yar'ine giden bir yol kabul eder, her tuşa 100 kilometre dersin, toplam 7 tuş, 700 kilometre gidersin... İstanbul-Samsun arası 700 kilometre. Sen-Sevdiğin arası1 göz mesafesi...

sanatçı yalnızlığının dolaptan çıkma vaktidir.

yatmaya gitmeden önce, merkeze iner, cibran adlı kafede, çay içersin. Nevzat abi çayı demler, sen çayla kendini demlersin. Tarık abi, Cibran'da gitarıyla müzik çalar. Beatles tadında ilahi okur, ilahi bir sesle. bir beatles okur, bir nikah masası, bir medineye varamadım...lahana turşu-perhiz ikileminde sürüklenirken, yarın ki oyun gelir aklına, erken yatmalıyım der, İhtiyat Yurdunun senin için ayrılmış en üst katına gidersin. 5 yıldızlı otelden tek farkı, ihtiyat'ın adının otel olmayışı.
Çay koyar, ekip toplanır, son bi geyik yaparsın...az bi cemil meriç, az bi nurettin topçu okur, gözlerin kapanmadan j.l. borges'in kum kitabından iki tane öykü...borges aklına en az on oyun fikri getirir, sinemaya kafa yorduğun için hiçbirine aldırmaz, only akıl defterine not alırsın.
uyursun. sevdiğin için değil, mecbur olduğun için.

uyandığında kahvaltı ülkesindesindir. yer, oyuna gidersin. üniveriste öğrencilerine oynarken, Allah'ım ne güzel oyun, hiç bitmesin deriz içimizden. biterse besmele çekeriz. her güzel şey gibi oda biter...akşam lise öğrencileri....ertesi gün bayanlar akşam yine bayanlar.....artık her oyun güzeldir, her güzel şey gibi hepsi hızla biter...

biz samsundaydık...altı oyun oynadık... biz samsun'u çok ama çok sevdik....

(bir balık yedik, eğer o balık idiyse biz bunca yıl balık diye ne yedik? burak kardeşe onun ve daha bir çok şey için teşekkür ederiz. Samsun halkınada , 4.000 kişi bir olup bizi yalnız bırakmadığı için...abilerimize...ve daha güzel bir çok şeye...belki bir gün yine, yeniden)

Jorge Luis Borges

Kum Kitabı

greyfurt dün ve bugün Yenibosna'daydı....

2007-12-05T14:43:00.000-08:00

dün ve bugün (gerçi artık yeni gün başladı) yenibosna'daydık. iki oyun oynadık....

1.600 civarı bir seyirci vardı...bugünkü oyunda bir durgunluk sezdiysemde, dünkü oyunda ayrı bir lezzet vardı...niye bilmiyorum üniversite öğrencilerinin ağırlıkta olduğu oyunların tadı bambaşka oluyor... belki de aynı düşünsel çağı paylaşıp, yaşadığımız için olabilir. aynı yerlerde gülüp, dikeni aynı yerlerde kendimize batırarak aynı yerlerde ağlıyoruz.

oyunda seyirciyle aramızda bir duvar yok. prova dönemlerinde dikkat ettiğimiz şey bu zaten... mevlana oyununun provalarında, oyunculara ilginç gelen bir yöntem denemiştim. önce sorunu bulduk: Duygusal sahnelerde şiirsel bir hava oluşmaktaydı!
Bunu kırmak için duygusal sahnelerin altında fon olarak ajdar'ın "çikita muz" şarkısını kullandım. :)))) özellikle mevlana şems'e ağlayarak "beni bırakıp nereye gidiyorsun ey dost" dediğinde altta ajdar "çikta..çikta...çikta...çikita muz" diyince tüm ekip yaklaşık 15 dakika güldüğümüzü hatırlıyorum... ama ne oldu. sonunda başardı arkadaşlarım, altta ajdar "çikita muz" dedi... mevlana ve şems beni provada ağlattı... kendi iç seslerinden kurtuldular. şiir değildi artık sahnedi ki şey...haliyle seyirciyle aradaki duvar yıkıldı.
(bu arada aklıma güzel bir fikir geldi. ilginç prova anlarını yazim burdan)

bazı oyunlarda tam duvar olmasada bi "çit" olabiliyor....ama gençlerin ağırlıkta olduğu oyunlar bir şenlik, bir ayin havasında geçiyor. yenibosna oyunları öyleydi... ocak 15 'e kadar sadece 1 boş akşam var...her gün oyunda greyfurt...
yarın pendik, cuma beylikdüzü, cumartesi bahçelievler, pazar ümraniye.....

şimdi burada kesiyorum... prison break'in 8. bölümünü izlemek için:)

ama yakında burada çok güzel detaylar olucak:
-menan cinleri'nin yapılış hikayesi.
-ilginç prova hatırları... ve daha bir çok sır......

(bu arada seni seviyorum sezai karakoç)

biz kaybettik, vatan kazandı:)

2007-11-20T12:05:00.000-08:00

sevgili ışıkçımız Ömer Durmuş yarın akşam askere gidiyor.
bütün oyunlarımızın ışık şefi olan ömer'i çok özleyeceğiz...dolmayacak ki yeri...
oyunlarda dolar belki ama kalbimizde asla...
olsun ne yapalım, vatan sağ olsun!!!

seni çok seviyoruz kardeşim...
(ailen) greyfurt ailesi:)

en büyük asker bizim asker...hey hey hey...

Tiyatro LiLi

2007-11-12T15:02:00.000-08:00

bu tatlı isim, sezai karakoç'un lili yar adlı şiirinden gelir...burda ne işi var diye merak edecek olursanız, greyfurt'un küçüğü o...üç yıl önce doğdu...dedi ki benim işim çocuklar. tamam dedik. Maşallah uçtu, 5 oyun, 150'den fazla gösteri yaptı... şu an Büyükşehir Belediyesi ile ortak bir proje kapsamında 30'a yakın ilkokul'da binlerce çocuğa ulaşmakta...
inanıyorum ki, özellikle Beyaz Uçurtma oyunu çocukların hafızasında bir köşede ebediyen kalacaktır.

oyunların konsept tasarımında parmağım olsa da, yazan ve yöneten koltuğunda iki genç ve yetenekli isim var: Yunus Emre Obut ve Fahrettin Eren Dinler. (bu iki ismi gelecekte çok sık duyacağız)

yakında tasarımı bitecek olan sitemizden daha detaylı ayrıntılara ulaşmak mümkün olucak. bu arada sezai karakoç "lili yar" şiiri:

"Bizi bırakıp nereye gidiyorsun Lili
Demek bizi bırakıp gidiyorsun Lili
Sen daima güzeller güzelini bulursun Lili
Sen istesen de taş yürekli olamazsın
Sen daima güzeller güzeli olursun Lili
Demek gideceksin arkana dönüp bakmayacaksın
Hangi kuş hangi şafakta ölecek görmeyeceksin
Öyleyse al bu kürkü bu veda kürkünü Lili
Tüyleri şiirler olan bu mahcup kürkü
Sen daima Sultanlar Sultanı olursun Lili
Demek sen gidiyorsun Lili
Bizi öpmeden mi gideceksin Lili"

kasım ayı Menan Cinleri ayı olacak!!!

2007-11-12T14:56:00.001-08:00

2007 kasım ayında
cuma pendik- atatürk kültür merkezi- 20:30
cumartesi bahçelievler 15:30
pazar ümraniye kültür merkezi 15:30

ve hafta içi, 13 farklı ilçede 13 özel gösterim...

0216 340 5400 greyfurt ofis.......

uzun zaman oldu yazmayalı.

2007-11-12T14:16:00.000-08:00

uzun zaman oldu yazmayalı...hem buraya hem de bir kağıt üzerine.
yazmak, bir serüveni başlatmak...hayat bir nehir gibi akıp gidiyor...biz içinde sürükleniyoruz. nehrin içinde sürüklenirken, hem sürüklenip hemde nehir eleştirisi yapmamız gerekiyor...ne mümkün...kuş bakışı bir fotograf için nehrin dışına çıkmak lazım. yani ölmek...yani imposibble...

psikologum yazma diyor...ara ver biraz...senin ruhunu daraltan şey yazmak diyor. denedim tam 2 ay bunu! olmuyo, becermiyorum...yazmak zorundayım psikolog abla...

"Batı nereyi vuruyorsa orası Doğu'dur" Nihat Genç

Çanakkale Mahşeri Yuvasındaydı...

2007-04-20T14:10:00.000-07:00

uzun ara...upuzun ara...özlemişiz ya evimiz ümraniye sahnesini...turne sebebiyle 2 aydır yoktuk. bu akşam çanakkale mahşeri kardeşlik destanı adlı oyunu oynadık. ne özlemişim, ne özlemişiz ya. seyirci de özlemiş. salon yine full doluydu. 150 ye yakın rezervazyon da geri çevrilmiş.
alkışla başlayınca oyun dedim ki seyircimiz demek ki özlemiş bizi. genel de salonun yüzde 35 e yakını erkek diğeri bayan seyircidir... bugün yüzde 95 e yakını bayan seyirciydi.

bundan 4 yıl önce, Menan Cinleri'nin provasına başladığımızda ümraniye sahnesi sinema salonuydu. eski filmlerin oynadığı, kimsenin gitmediği...dedim ki kendi kendime, burada oynasak ne güzel olur. Murat'a söyleyince, o da çok olumlu yaklaştı. Normalde salon müdürü kesinlikle böyle bir şeye yanaşmazmış, gitmeyin dediler. Gittik. Hafta da bir gün saat 21:30 da olmak kaydıyla tamam dedi. geç saat...seyirci gelir mi? Sebepleri yerine getirelim, gerisini O'na bırakalım dedik.

1. oyun 50 kişi
2. oyun 80 kişi
3. oyun 150 kişi
4. oyun full
ve
4 yıldır full

hafta da bir olan oyun sayısı ikiye çıktı... biletler haftalar öncesinden tükenmeye başladı... ve sinema salonu bir yıl sonra kültür merkezine çevrildi... menan cinleri olmasaydı belki buraya seyirci gelmez diyeceklerdi ve orası hala kimsenin gitmediği bir sinema salonu olarak kalacaktı. şimdi insanların ilgiyle takip ettiği bir kültür merkezi...

--------------

bugün ki oyundan bahsedecek olursak, keyifliydi. salon müthiş bir tempoyla izledi oyunu. oyuncuların hepsinde, evinde olmanın verdiği huzur vardı. herkes bir oynuyorsa bugün 3 oynadı.

yarın kısmetse yola çıkılıyor: Gazi Antep. 9 seans Menan Cinleri var.

geçen sene 6 seans oynadık. yetmemiş. bir daha. 800 kişilik salon. her seansa 900 adet bilet satılmış.

Greyfurt Organizasyon Anadoluda...

2007-04-19T23:54:00.002-07:00

www.greyfurttiyatro.com

Tiyatro Greyfurt olarak,
İstanbul Büyükşehir Belediyesi desteğiyle organize ettiğimiz
(Van, Mardin, Tunceli, Urfa, Elazığ, Malatya, Sivas, Çanakkale, Eskişehir, Konya, Samsun, Ordu, Çorum, Gümüşhane illerinde)
"Yatılı Bölge Okullarına Tiyatro Projesi"nin son günü bugün.

Tiyatro ekipleri bir haftadır, Türkiye'yi karış karış gezmekte. Müthiş bir sosyal sorumluluk projesi bu. Hayatlarında hiç tiyatro izlememiş çocuklar ilk defa tiyatroyla buluştular. Tiyatronun ne olduğunu bile bilmeyen çocuklar, bir baktılar ki, ta İstanbul'dan bir ekip kalkmış, okuluna gelmiş ve salonlarında onlara oyun oynuyor.

Elazığ ve Mardinde ki gösterilere katıldım. Özellikle Mardin'de ki gösteriden çok etkilendim.
Salon olmadığı için okulun spor salonuna kurduk sahneyi. müthiş bir yankı. Denen hiçbir şey doğru düzgün anlaşılmıyor. salonu hınca hınç dolduran çocuklar öyle mutlular ki. Belki tek kelime bir şey anlamıyorlar. sadece görüntü! Ama hayatları boyunca unutamayacakları bir ana şahit oluyorlar sanki.
Bu proje kapsamında, onlarca gösteri düzenledi ve organize etti Greyfurt Ailesi. Aklımda kalan tek fotoğrafın altına yazı olarak düşebilecek kelam:

"Yalnızlık, sigara külü kadar yalnızlık"

Mevlana Şile'deydi!

2007-04-19T23:54:00.001-07:00

Güneşe Uçan Kanatlar: Mevlana
oyununu dün Şile merkezde sahneledik. Kültür Merkezi olmayan Şile'de, kültür merkezi niyetine yapılan çadırın açılış gösterisi olduk. Hava çok soğuktu. oyuncuların ağzından duman çıkıyordu. ıstıma yoktu. Yine de gösteri çadır epey kalabalıktı.

tiyatro greyfurt

2007-04-19T23:54:00.000-07:00

yeni adresimiz

www.greyfurttiyatro.com

5 yıl önce kuruldu. 5 yılı aşan bir büyüme grafiğiyle büyüyor...

0216 340 5400